Kraj: Hiszpania · Rok założenia: 1882 · Przedział cen: 7 000 – 25 000 zł
Pięć generacji madryckiej dynastii — nazwisko, które współtworzyło gitarę klasyczną
José Ramírez I żył od 1858 do 1923 roku i naukę rzemiosła zaczął w wieku dwunastu lat, w warsztacie Francisca Gonzáleza przy Carrera de San Jerónimo w Madrycie. Między 1880 a 1882 rokiem otworzył własną pracownię w madryckim Rastro — i od tej daty liczy się historia jednej z najstarszych dynastii lutniczych w dziejach gitary. Jego wkład wykraczał daleko poza własne instrumenty. Skonstruował guitarrę de tablao, model, który stał się punktem wyjścia dla prac jego brata Manuela, a w dalszej kolejności dla zasad budowy nowoczesnej gitary flamenco. Wyszkolił też pokolenie lutników, których nazwiska dziś znaczą samodzielnie: Enrique Garcíę, Juliána Gómeza Ramíreza czy Antonia Pascuala Viudesa. W historiografii gitary klasycznej stawia się go zaraz po Antoniu de Torresie. Warsztatem kieruje obecnie piąta generacja rodziny — Cristina i José Enrique, pod opieką Amalii Ramírez. Ciągłość jest tu dosłowna: ta sama rodzina, to samo miasto, nieprzerwanie od lat osiemdziesiątych XIX wieku. Gitary Ramíreza mają opinię instrumentów o wyraźnej osobowości. Nie są uniwersalne w tym sensie, że każdy egzemplarz lepiej odnajduje się w innym repertuarze. To marka dla grającego, który wie już, czego szuka, i potrafi to usłyszeć przy pierwszym kontakcie z instrumentem.
Co wyróżnia tę markę
Nieprzerwana ciągłość rodzinna od XIX wieku, gitary Segovii, wpływ na kształt nowoczesnego instrumentu
Przykładowe modele
Studio, Cutaway, Guitarra del Tiempo, seria Profesional, modele Concierto